Tamer Derican

“Kâğıttan bir gemi yaptım küçücük
Ya 5 öpücük sığar içine
Ya 10 öpücük…”
Bedri Rahmi Eyüboğlu

“Resim yapmadığımda, evini özleyen küçük bir çocuk gibiyim...”

Çocukken, dünya komik bir gerçeklik, hayaller oyunlarımın bahanesiydi benim için. Sokaklarda ağaçlar ve yollar, evlerde kahkahalar ve rüyalar yaşardı. Sonu olmayan masallar anlatırdık sıkılmadan. Zamanın nerede oturduğunu bilmezdim. Kâğıttan kayık yapardım. Hatta içine binip o kayıkla hayallerimde uzak diyarlara göç ederdim. Çocukken böyleydi benim için zaman.

Gel zaman git zaman derken zaman ne gidiyor ne de geliyor. Hayat gelgitlerden ibaret zaten. Gelenler ve gidenler. Ben de düşler ülkemin gelgit akıllısıyım, anlayacağınız.

Çizmek, bilinçaltıma yaptığım bir yolculuk. Bu gönüllü yolculuğun bir parçası olurum kâğıt kayığımla… Yaşanmışlıklarım vardır bu yolculuklarda. İşte oraları bulurum, deşerim, deşerim; ta ki iyice içine ulaşana kadar. Sonra çıkarım kendi içimden. Çizerim, çizerim, çizerim...

Kâğıttan kayığın yüzdüğü sular renklerle dalgalanmaya başladığında, yeni bir kâğıttan kayık yapmak için içimde bir başka derin yolculuğa çıkarım.

Bu da benim Sisifos’umdur,* lanetten değil aslında başka yapacak bir şey bilmediğimden aynısını tekrar tekrar yaparım, daha çok çizerim...

Belki delilik, kâğıttan kayıklarımı yüzdürmek için sanat gibi dik bir yokuşu tırmanmayı göze almak.

Oysa her seferinde daha aydınlık gelir renklerle yaşamak. O kâğıttan kayıklarımla ben ne alaboralar yaşar, ne hayaller kurarım!

* Sisifos Söyleni, Fransız yazar ve düşünürü Albert Camus’nün II. Dünya Savaşı ortasında yayımlanan deneme kitabıdır. Kitap, adını Yunan mitolojisinden alır. “Gerçek insan” zorlu ve kendine özgü yolculuğuna her daim “Evet” der, çabası da hiçbir zaman bitmez.