Denge, 2018

karışık teknik, seramik-metal.
“Denge” serisinin en yeni ve en büyük formu olarak sergilenen çalışma, diğer birçok eserin de çıkış noktasını oluşturan, stilize edilmiş insanı simgelemektedir. Basit şematik ilkel anlatımdan, karmaşık anatomik yapısının morfolojik analizlerle, en ideal yapıda tasvir edildiği 16,17,18 ve 19. yüzyıl uyarlamalarına ve 20. yüzyıldan günümüze kadar sanatçı algı ve yorumlarında imge haline gelen insan bedenine bu eserde, çağdaş bir yorum getirilmiştir. Bu yorum getirilirken, Türklerin Orta Asya'dan beri kullandığı simgelerden yola çıkılmıştır.
Ana taşıyıcı olan dikey ikiz formlarda, kil ile ön modelleme yapılmış, kalıplanan form kalıp içine basılan şamotlu kil ile şekillendirilmiştir. Kurutulan şamotlu kil, bakır oksit ile tonlanmış, 1300 C ısıda on saat pişirilmiştir. Bu formlarda doğal görünümü ve dokusuyla etkili bir görünüm elde edilmiş, İnsan bedeninin geçiciliğine ve döngüsel sonunun toprak oluşuna alegorik bir gönderme yapılmıştır.
Yatay olarak eserin üst kısmında yer alan metal parça ise 5 mm kalınlığında siyak sac levhadan plazma kesim yapılarak çıkartılmış perdahlanarak parlatılmıştır. Bu parçanın vermek istediği mesaj ise İnsanoğlunun evreni şekillendirmede geldiği noktadır. Metal kalıcılığı ve teknolojiyi, insan ise gelip geçiciliği vurgulamaktadır. Teknik çözümlemeler ve estetik kaygılar gözetilerek, bağlantı noktalarında ve kaide çözümlemelerinde ideal bileşenler gözetilmiş, kaide eserin yapısal bütünlüğüne dahil edilmeye çalışılmıştır.